ثكلتك امك و عدمتك يا بن الخطاب شنيده و بسبب گرفتن ريش خويش خيلى دلريش و رنجيده گرديده بودند لهذا ابن الاثير با وصف وقوف بر آن در تاريخ طبرى از آن اعراض ورزيده از ذكر اين قصه در كامل بنهج كامل دل دزديده و قضيه را ناقص و دم بريده ذكر كردن مناسب ديده و اين تقطيع و تبتير ابن الاثير اگر چه قابل استعجابست ليكن صنيع شنيع ابن خلدون در اين قصّه پر غصه خيلى عجيب و غريبست زيرا كه او اين حكايت سراسر نكايت و شكايت را بنهايت اجمال و غايت اخلال آورده چنانچه در تاريخ خود در ذكر جيش اسامه گفته و وقف أسامة للناس و رغب من عمر التخلف عن هذا البعث و المقام مع أبى بكر شفقة من ان يدهمه امر و قالت له الانصار فان أبى الا المضى فليول علينا اسنّ من أسامة فابلغ عمر ذلك كله ابا بكر فقام و قعد و قال لا اترك امر رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم حتى اخرج و انفذه و اين دست برد ابن خلدون قابل تماشاست كه چگونه از ذكر وثوب حضرت ابو بكر و اخذ لحيه حضرت عمر و ارشاد نمودن جمله ثكلتك امك وعد منك يا بن الخطاب استعمله رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم و تامرنى ان انزعه سراسر اعراض كرده بجاى اين همه جمله موجزه فقام و قعد آورده و كلمات با اب و تاب حضرت ابن الخطاب را كه بخطاب اصحاب در حال كمال پيچ و تاب فرموده بودند يكسر در شكم فرو برده و از امثال اين مقامات مساعى نامشكوره اين حضرات در ستر معايب اصحاب بكمال وضوح و ظهور رخ مىنمايد و خيانتهاىشان در نقل وقائع و اخبار و اعراض از حق صراح بلا خوف افتضاح در نهايت اتّضاح مىآيد و هيچ مىدانى كه باعث صدور اين همه صنائع شنيعه و وقائع فظيعه از حضرت ابو بكر علاوه بر قساوت طبعى و جفاء جبليشان چيست همانا اعتراى شيطانى خاص و استيلاى ماردى مخصوصست كه ايشان را بسبب اين اعترا و استيلاى خود بى خود مىكرد و حضرتشان در حالت غضب مصداق الذى يتخبطه الشيطان من المسّ شده ديوانه‌وار مصدر حركات عجيبه و افاعيل غريبه مىگرديدند چنانچه از غايت انصاف خود به اين معنى بر سر منبر اعتراف نموده‌اند و خطبه بليغه ايشان كه مشتمل بر اخبار از استيلاى آن نابكار و تخويف و انذار حضار از تاثير در اشعار و ابشارست نزد اصحاب اخبار و ارباب آثار در غايت تداول و اشتهار مىباشد طبرى در تاريخ خود مىآرد عن عاصم بن عدى قال نادى منادى أبى بكر من بعد الغد من متوفى رسول اللَّه صلّى اللَّه عليه و سلم يتم بعث أسامة